Zaterdag vanuit Eindhoven naar Amsterdam volgens een routeplanner die heel erg in de war bleek te zijn.
Uiteindelijk nog voor sluiting aangemeld in het hotel, waardoor we een luxe suite toegewezen kregen. We waren immers op tijd binnen!!
's Nachts om 02.30 opstaan, om 03.30 nuchter in de taxi om op Schiphol te merken, dat we best nog een uurtje hadden kunnen slapen. Wat een flauwekul die inchecktijd.
Om 05.45 eindelijk inchecken en om 06.45 aan boord om om 07.15 keurig op tijd te vertrekken voor een goede vlucht. Overstappen geen probleem en in Beirut bleken niet alleen wij, maar ook al onze bagage veilig aangekomen te zijn.
Dalal en Chaouki (ouders van Maya) haalden ons op. Het hotel blijkt prima, midden in het centrum, dus alles onder "voet-bereik" om ons voldoende en veilig te vermaken.
Maandag bij een temp. van 36 graden uren lang gewandeld, liters water verorbert en ook even snel weer verdampt.
Dinsdag reed "our driver" voor, om ons met 12 kg koffer-speelgoed en DE CHEQUE van Mitch en Wilbert naar het CCC te brengen. We werden warm onthaald en hebben een 100% rondleiding en uitleg gekregen over de activiteiten binnen het CCC. Er wordt nog veel meer gedaan voor de patienten dan wij dachten. Als we thuis zijn meer daar over.
De cheque mochten we overhandigen aan de oprichtster en beschermvrouwe zelf, de foto's zijn nu nog te "zwaar" om mee te kunnen sturen.
Het was voor ons een hele eer om door haar persoonlijk te worden ontvangen en dus ook best onwennig. Tegelijkertijd werden wij door de medewerkers van het CCC op onze beurt als "hoog bezoek" gezien.
Woensdag zijn we echt op strooptocht gegaan door de straten van het centrum. Daarbij kwamen we een soort knakenwinkel tegen (onvermijdelijk voor ons) en konden voor een habbekrats weer heel wat speelgoed aanschaffen, dat we later deze week zullen "laten bezorgen" bij het CCC.
Later deze dag hebben we een paar uurtjes doorgebracht bij onze nieuwste kennis ter plaatse, Sietske. Wij kennen haar van het internet als een weblogster in Beirut, tevens verslaggeefster, en spraken o.a. met haar over het CCC.
Tot zover onze 'daden'.
Onze indruk van de stad en de mensen is "HEEL RUSTIG EN VRIENDELIJK", geen enkele reden om je zorgen te maken zolang je je als een brave burger gedraagt.
Dus, lief thuisfront, het gaat ons goed, het is hier veilig en erg heet (maar niet onder de voeten).
Vanaf dag 1 zijn we al van plan, om zeker terug te keren naar Libanon om de vele mooie locaties te bezoeken.
Tot zover even, totdat we weer een internetcafe tegenkomen.
(PS: we hopen dat onze dagelijkse SMS'jes aan Marcia, Agnes, Hans en Arno zijn aangekomen, want dat gaat hier wel wat moeizaam).
Tot de volgende keer, Mieke & Dimphy
